Alaerum, Alaerum

De derde en zeer warme oefenpot werd gespeeld in buurstad Stavoren. Zoals eigenlijk elk wedstrijdverslagje, begint deze ook al op vrijdagavond. Ons Meiland begint, door eigen toedoen, een wekelijks rubriekje te worden. Zeer vermakelijk en vooral beschonken. Ook deze vrijdag stelde hij niet teleur. Meiland kwam in een niet nader te noemen restaurant degelijk happen samen met wat vrolijke vrienden. Deze vrolijke vrienden en vooral Meiland bestelden vele flessen wijn (die ook allemaal opgingen, ik gok een stuk of 6-8) onder toeziend oog van de reporter ter plaatse (die toevallig aan het werk was). In ieder geval werd het weer laat, de vrolijke vrienden zochten hun heil elders. Meiland had echter net leuke gesprekspartners en wijngenoten gevonden. Tot hilariteit van het aanwezige personeel stak Meiland een verhaal af over 'het geloof'. Ons Meiland stelde dat het geloof mensen energie gaf en dat zij daar hoop uit konden putten. Om zijn woorden kracht bij te zetten heeft hij dit nog enige malen herhaalt (15 keer). Eenmaal de aanwezigen te hebben overtuigd, demonstreerde hij zijn vakmanschap als luchtverkeersleider. Met behulp van twee fatboy-tafellampen heeft Meiland meerdere boeing 747's om te tuin geleid en laten landen in de buurt van Hindeloopen airport. Vervolgens beloofde Hessel om nog naar de kroeg te gaan, die heeft hij naar het schijnt niet helemaal gehaald.


Terug naar de wedstrijddag, er waren gelukkig 14 personen opgetrommeld die ook allemaal topfit waren (inclusief Meiland na een blikje cafeïne en mooie hits). We hadden bijna 15 man, helaas moest ons Jef afhaken na een ochtendwandeling met de hond. Wat er is gebeurd tijdens de wandeling, geen idee, in ieder geval was meneer niet aanwezig. Dit zorgde wederom voor hilariteit, donderdag was Jef op krukken, daarna topfit en na een wandeling weer kapot. The Mountain (Durk) was er ook weer eens bij voor zijn officiële debuut bij de Mannschaft (daarover later meer).


Dit keer waren alle spullen keurig mee, niks vergeten voor de verandering. We hadden ditmaal 3 auto's en een intercity-trein als vervoersmiddel (het schijnt dat de trainert eigenhandig de trein bestuurd heeft). Eenmaal compleet in Stavoren werd eerst de vrijetijdskleding van ons reporter afgezeken (blijkbaar lopen ze er zo op de camping ook bij). Daarna werd de kleedkamer opgezocht en de looplijnen uitgezet. Zelfde opstelling als afgelopen week tegen Noarkum: Meiland als doelwachter, defensie bestond uit Eise (speelde volgens velen een sterke pot), Sjoerd, Jelmer en de reporter ter plaatse. Midden werd bezet door de thuisspelende Joon (heeft de krant gehaald), Bokkie en Sander (die volgens de fluitist ineens wel heel veel krullen had gekregen sinds zijn foto uit 2004). Voorin stonden Likjen Jappe, Remco en daddy-to-be Robert. Wissels waren de Tank, Mountain en Likjen Jochum.


Warming-up was slappe hap, kwam volgens de geleerden door het weer en het onkruidveld. Er groeiden nog net geen hortensia's en zonnebloemen, maar de lokale grasmeester heeft nog een leuke opgave in het vooruitzicht. Er werd ergens nog een verdwaald balletje van debutant Durk bij de brandweerkazerne gevonden (uiteraard beloond met een pittige boete inclusief toeristenbelasting voor import-Hielpers). Toen bedacht ons trainert dat we wat sprintjes nodig hadden om ons op te peppen, en zo geschiedde (iedereen kapot). Maar snel weer de box in voor wat doelloos geschreeuw om iedereen nogmaals op te peppen.


Eerste helft was ook meteen de beste helft. Iedereen was scherp en gemotiveerd. De bus stond keurig binnen de lijntjes geparkeerd en alle ballen lang. Dit resulteert in een mooie pot. We zijn ruw weg 20 minuten onderweg als er een vrije trap ergens bij de middenlijn voor Hielpen komt, deze wordt genomen, vervolgens met het hoofd verlengd, voorgezet en magistraal ingekopt door Remco. Mooie goal 0-1. Eerste helft verloopt verder gestaag, helaas wel een uitvaller 10 minuten voor rust. Bokma viel uit, wat tevens zorgde voor de eerste loopactie van de grote leider die zich ook de medische staf had toegeëigend. Thomas de Tankert mocht in plaats van Bokkie de laatste minuten uitspelen.


Tijd voor een bakkie en een motiverend praatje.


Tweede helft ging minder goed van start, een wissel aan kant van Stavoren zorgde voor meer gevaar en een Thomas die alleen maar rugnummers heeft gezien volgens de trainert. Thomas werd uit medelijden naar de andere kant verplaatst om daar vervolgens ook alleen maar rugnummers te zien. Al snel werden er een paar doelpuntjes gemaakt door QVC. 2-1. Toen viel Remco ook nog uit met een knikkende knie. De grote leider/medische staf kon toen weer rennen en hollen. Onze debutant kwam erin en binnen twee minuten had hij er een kakelverse boete bij. Meneer werd ten aanzien van een swikje publiek stevig te kakken gezet door de lokale pannakoning, boete numero 2. Er werd nog wat gescoord door QVC , 4-1. Inmiddels hadden ze toch wel wat meer overwicht. Er waren nog wel wat uitbraakjes wat nog tot een kans voor Likjen Jappe leidde, helaas net voorlangs. Iedereen vond het wel bami, er werd nog wat afgerend door onze medische staf, iedereen kapot (vooral de grote leider vanwege de vele loopacties met waterzak), dus scheidsie floot maar af.


Zelfs buiten het veld liet de debutant zich gelden door nalatigheid bij het opruimen van het tenue. Hij is bijna hoofdsponsor van de feestcommissie. Remco eat your heart out.

 
Joon moest zich melden voor een interviewtje van het Friesch Dagblad. Gelijk ster-allures natuurlijk die import-Hielper.


Tijd voor de derde helft in de Stavo-kantine. Onder het genot van een biertje en een potje aantrekkelijk voetbal. De debutant taaide snel af, hij kon zich geen versnaperingen permiteren met de afbetaling van die torenhoge boetes in het vooruitzicht.


En zoals elke zaterdagavond werd deze weer laat. De trainert besloot eigenhandig de trein weer richting Harlingen te rijden en had wat beschonken passagiers. Joon en Bokma hebben de avond veelvuldig vastgelegd met hoogstaand beeldmateriaal van de after snackerij (bedankt daarvoor). En de rest zal ook wel lekker wakker zijn geworden op de zondagmorgen. Kortom, het was weer een geslaagde zaterdag.


Volgende week barst de competitie los. Dan wordt er helaas weer op nepgras gespeeld. Dit keer in IJlst, waar eerder in een oefenpot met 4-1 verloren werd. Tijd voor revanche dus.

Dirk Blom