Wat een tros bananen al niet kan doen

Vooraf aan het werkelijke verslagje heb ik nog twee mededelingen. Op verzoek van enkelen zal ik het vanaf nu aan wat korter houden (althans een poging tot), omdat zij anders in slaap sukkelen na enkele zinnen. Dit is waarschijnlijk het gevolg van spanningsboog problemen. Jammer maar helaas. Ook moest ik onder druk vermelden dat ondergetekende als enige verstandig aan de rivella zat in het stamcafé. Zou ik dit niet vermelden dan zou er een boycot volgen (klinkt als een heus dreigement). Bij deze dan maar.

Vrijdagavond was Meiland te vinden in Sneek, vanuit zijn werk werd hij meegesleept naar de plaatselijke kroeg. Hier kon hij zelf niks aan doen, het was pure overmacht aldus Meiland himself. Verstandig als hij is, heeft hij zich ingehouden met het nuttigen van bepaalde versnaperingen. Slechts enkele Rivella's en wat vloeibare raketjes later werd Meiland net iets na 12 uur afgezet thuis. Netjes. Andere grote spelers waren te vinden bij een feestje van de buurvrouw van ondergetekende. Voor de rest zou het een rustige avond blijven, een unicum zoals men dat noemt. 

En omdat iedereen het voetbal steeds serieuzer begint te nemen, zag iedereen er ook fit uit op de zaterdagmiddag (inclusief Meiland na een blikje Red Bull). Om een of andere reden stonden we wel weer veel te vroeg in het hoofdkwartier. Dader is de grote leider die zelf deze tijden bepaald en eigenlijk altijd te laat is. Smoes van deze week was het halen van een tros bananen op verzoek van Mountain. Na een kwartier omhangen in het HQ werd het toch tijd om de kleedkamers op te zoeken. Op papier zestien man sterk, vijf wissels dus. Zelfs de reporter is fit genoeg om te spelen, wederom een unicum. Ook Roberto mocht weer het huis uit van vrouwlief. Dit werd beloond met een kleinigheidje van de ploeg voor de toekomstige spits.

Tegenstander van vandaag is Boornbergum (ligt ergens bij Drachten). Gezien de ranglijst op voorhand een moeilijke tegenstander.

Dan de opstelling: Meiland in het rood-zwart tussen de palen; Reporter, Capitano, Mountain en Likjen Jochum vormen de verdediging; Jelmer, Sjans en Joon lekker box-to-box; Voorin Likjen Jappe, ABBA en Roberto. Bankwarmers van vandaag: Manolevje, Kevin, Poeisz, Tim en Tankert. Laatste drie mochten eerst nog minuten maken bij Jong Hielpen. Tankert schijnt dit met verve te hebben gedaan. Admiraal Tankert stuurde zijn bataljon tanks aan als een echte leider en gaf in de rust strategische aanwijzingen om de overwinning binnen te slepen. Mocht niet baten, Jong Hielpen verliet met 4-1 aan de broek het slagveld. 

Wegens een afscheidsfeest van zijn werk kon onze vaste grens Douwe er niet bij zijn. Zijn vervanger is Graete Jappe, die tevens nooit warming-up nodig heeft voordat hij een inspanning moet gaan verrichten. Ik moet zeggen dat het een uitstekende vervanger is, kan vaker.

Pupil van de week is Amy Kruis, zij gaf het startschot voor de wedstrijd door de bal langs de keeper van de tegenstander te schuiven. Hulde.

Dan de wedstrijd zelf. Het is in beginsel een wedstrijd waarbij Boornbergum vooral aan de bal is en probeert om door onze defensieve formatie te komen. Dit lukt hen maar matig tot niet eigenlijk. Aan de andere kant geeft dit ons ook ruimte om op onze vertrouwde manier (kick & rush) tot kansen te komen. Deze komen er dan ook, maar worden in eerste instantie niet geweldig benut. Dan volgt er uit een counter een vrije trap op een mooi plekje, wanneer Joon door een van de tegenstanders wordt geveld. Remco staat achter de bal, ziet rechtsboven nog een gaatje en mikt hem daar waar hij hem hebben wil. 1-0, juichen. Het spelbeeld blijft hetzelfde. Boornbergum begint wel meer aan te dringen, maar is nog niet echt gevaarlijk. Totdat uit een ingooi, een van de tegenstanders slim met de bal wegdraait en deze dan langs Meiland mikt. 1-1. Dan is het weer de beurt aan onze mannschaft om van zich te laten horen. Er volgen nog wel wat kansen en mogelijkheden op weer een treffer, maar deze blijft uit.

Tijd voor een bakje, de Trainert is trots en geeft ons een compliment voor de eerste helft (altijd gevaarlijk om te doen zo in de rust). Geen wissels, het gaat namelijk wel goed zo.

Tweede helft beginnen we slecht, al na hooguit twee minuten tikt Boornbergum uit een voorzet gemakkelijk binnen. 1-2, even een momentje van onoplettendheid. Wat daarna gebeurt is alleen maar goed. Hielpen toont vechtlust en knokt zich terug in de wedstrijd. Ook krijgt het genoeg kansen op de gelijkmaker. Ondertussen volgt er nog een wissel, Sjans verlaat het veld voor Manolevje. Dan valt gelukkig de gelijkmaker uiteindelijk ook wanneer Likjen Jappe doorgebroken is en de keeper min of meer omzeild. Daarna is het gemakkelijk binnentikken voor hem. Er heerst nu zelfs het gevoel dat er meer te halen valt. De strijdlust voert de boventoon in deze tweede helft en dat resulteert zelfs nog in enkele grote kansen voor Hielpen. Remco verlaat dan het veld voor Kevin. Het beste van het spel is er inmiddels ook wel af. Er volgen nog wel wat counters vanuit de kant van Hielpen, maar het mag niet baten. De overigens goed fluitende arbiter, blaast na 90+ minuten voor het eindsignaal. 

Er heerst een gevoel van opluchting dat er een punt is binnengesleept tegen een goede tegenstander. Aan de andere kant heerst ook het gevoel dat er nog wel meer in had gezeten. Er waren tevens geen kramp-gevallen dit keer, dit komt vast door de tros bananen. Geeft toch een soort placebo-effect. Het is in ieder geval mooi om te zien dat er ook tegen goede tegenstanders resultaat kan worden geboekt.  Deze lijn moet echter wachten op zijn voortzetting. Aankomende zaterdag is namelijk een vrij weekend ingelast door de bond. Dit is denk ik op verzoek van vrouwen/vriendinnen die ook wel eens een weekendje willen spenderen met manlief.

Derde helft werd in het HQ en in het stamcafé gehouden. Joon, die zichzelf voorgenomen had om niet meer dan twee helften te spelen stond hier toch ook weer in de basis. Uiteindelijk eindigde hij smoorverliefd in een hondenbak. Sjans zat weer tussen de ladies, Likje en Graete Jappe waren ook van de partij. Smeding at nog banaantje tegen de kramp en de rest zat ook heerlijk in de olie. Behalve de Reporter want die moet zoals altijd zondag weer een verslagje schrijven voor zijn trouwe lezers.

Dan komt er ook deze week weer een einde aan het verslagje. Zoals gezegd volgende week geen verslagje, omdat er geen wedstrijd is. Die week daarop wel weer, dan speelt de hoofdmacht in Arum tegen Arum. Ik verwacht ook nu weer dat er wel enkele supporters zijn om ons aan te moedigen. Tot dan!

Dirk Blom