SV Prinseskes krijgt billenkoek

Na een roerige week waarin o.a. gelijkgespeeld werd tegen WWS en verloren van Arum, moest de ploeg zich revancheren en de goede flow weer oppakken. Ditmaal tegen Jirnsum, waar thuis met dikke (niet nader te noemen) cijfers werd verloren. Twee dingen om recht te zetten in de return. Aan het weer zou het in ieder geval niet liggen.

In de voorbereiding werd er 'hard' getraind. Dinsdag was prima, alleen donderdag was een ander verhaal. Half Nederland ondergesneeuwd, maar bij de SV werd er 'gewoon' getraind. Welgeteld 20 minuten duurde de training en toen zijn de mannen maar gaan douchen omdat er gewoonweg niet te trainen viel door de sneeuw. De gebroeders Kuipers hadden zelfs al het idee dat ze weer op de piste stonden en kwamen dus in skipak + snowboard aankakken. Al met al een goede voorbereiding op de zaterdag.

Wat er vrijdagavond gebeurt is kan ondergetekende u niet vertellen, aangezien hij voor een keertje verstandig was. Wel was de volgende dag het resultaat te zien. Meiland was nog nooit zo min als nu en kon/mocht nog niet eens rijden (stond wel als rijder op papier), daarom heeft Likjen Jappe het stuur voor deze middag overgenomen. De rest zag er eigenlijk wel fit uit en bleek dus ook niet al te lang in de kroeg te hebben gezeten. Alleen Sjans was wat beroerd, maar kon verder wel als chauffeur fungeren. Hij vergat bij Noarkum wel om Mountain op te pikken bij de carpool (want ja, wat is een carpool?) en ook Mootje werd overgeslagen (bleek dat deze zich had ziek gemeld bij de leiding). Dit betekende ook een speler minder bij de zaterdagselectie.  Maar even terug naar Sjans, hij lag op kop in de rit naar Jirnsum toe en presteerde het om als laatste aan te komen (zo'n 10 minuten later dan de rest). Bleek dat meneer Route de Soleil had genomen en daardoor wat vertraging opliep. Gaf Meiland nog wel de gelegenheid om een tukje te doen in de kantine van Jirnsum. Het veld bleek in de basis niet veel beter dan het veld in Hielpen zelf, wat een beetje in het voordeel zou kunnen helpen volgens de geleerden. Warming up zelf was weer eens om niet over naar huis te schrijven, maar goed dat hoeft niet altijd wat te zeggen over de wedstrijd zelf. 

Voor de opstelling zou ik eigenlijk kunnen verwijzen naar de vorige verslagen aangezien deze niet heel erg veranderd is: Meiland op goal; Mountain, Reportert, Turbo en Capitano in de back: Bokkie, Sjans en Aete op de mid; ABBA, Daddy en Likjen in de punt; Bankbezetters zijn Eise & Eize (hoe leuk). Messi was ook aanwezig, maar had nog steeds last en ook een deel van de harde kern was op deze zonnige middag overgewaaid naar Jirnsum. Vooraf aan de wedstrijd werd LJ nog even door moeders vanaf de zijkant bevraagd op zijn outfit en of hij alles wel bij zich had (zij pakt per slot van rekening de tas in). Dit bleek het geval te zijn, dus kon de wedstrijd beginnen.

Er is even getwijfeld om de eerste minuut weg te laten uit het verslag, maar dat zou dit verslag niet geheel objectief maken. Naja goed, de scheids had nog niet gefloten voor de eerste aftrap of de tweede lag alweer klaar. Naar schatting duurde het 30 seconden voordat de eerste bal erin lag. Via een snelle actie over rechts werd de bal voorgezet en door Meiland halfslachtig gepareerd, waarna uit de rebound de bal werd ingetikt. 1-0. Nog geen 30 seconden later lag de derde aftrap alweer op de middenstip, Jirnsum had namelijk weer een goal gemaakt. Nu over links, welke via binnenkant paal binnenviel. 2-0, in dit tempo wordt het 180-0 (elke minuut twee doelpunten x 90 = 180). Toch werd er maar even herpakt en kreeg Jirnsum niet meer heel veel kansen in de eerste helft. Dit gold ook voor Hielpen dat zeer weinig wist te creëren de eerste helft. Wellicht een paar kleine kansjes die tot niets leidden. Toen werd na een halfuurtje de Reportert gewisseld, aangezien hij na een kwartiertje al op geel stond en eigenlijk ook al op oranje en op het randje van rood balanceerde. De tweede geel werd hem dus bespaard door de leiding en broertjelief kwam voor hem in de plaats. Ergens voor rust viel ook nog de 3-0 en was de wedstrijd min of meer wel gespeeld. 

Waar een donderpreek verwacht werd in de rust, bleef deze uit. Prinsesjes moet je namelijk met fluwelen handschoentjes behandelen en schreeuwen werkt averechts. Resultaat was dat binnen de eerste minuten van de tweede helft de 4-0 ook alweer achter Meiland lag. De fluwelen aanpak kunnen we wel afschrijven zou je zeggen. Prinseskes verdienen gewoon een pak op de broek en dat kregen ze nu ook van de tegenstander. Liever van de staf dan van de tegenstander, want nu levert het alleen maar tegendoelpunten op. Daarna werd de wedstrijd weer redelijk stabiel en Eize mocht invallen voor Turbo omdat deze was uitgeschakeld door het veld. Komt er dan nog een eretreffer, jazeker. Door goed afjagen belandt de bal bij LJ en deze mikt hem achter de keeper, 4-1. Dat blijft de stand tot vlak voor het eindsignaal. Inmiddels stonden we met tien mano's omdat Mountain wel twee keer geel had gepakt waar het Reportert eerder niet lukte. De bal hobbelt na een veredeld schot langs Meiland in de hoek. Zag er een beetje kneuterig uit allemaal en maakt helaas dat de eindstand niet 4, maar 5-1 is. Dan klinkt ook het fluitsignaal en kan er gedoucht worden.

Na de tijd wordt er verzameld in de kantine van Jirnsum. Daar werd niet heel lang verbleven, was niet zo gezellig. De pluspunten waren de bardames en het balletje met mayo, maar er gaat niets boven de sfeer in het eigen HQ. Er werd dus na een snelle hap teruggereden naar de Parel van de SWH. Sjans was weer eens ouderwets verdwaald en werd daarbij ook niet geholpen door zijn bijrijder. Dit maakte dat Sjans nu officieel koning van de rotondes is aangezien hij daar meer kilometers op maakt dan wie dan ook. Het bleef nog lang gezellig en ook het stamcafé werd nog even aangedaan. Daar waren overigens niet zoveel meer toen de Reportert van zijn 'welverdiend' dutje aankwam in de kroeg. Zo kwam er ook langzaam weer een eind aan dit niet zo succesvolle weekend.

De komende week maar even aan de bak en dan moet er weer gebald worden in een thuiswedstrijd tegen de Maradonna en Simeone van de Wâlden. Daar ligt alweer een uitdaging, de heenwedstrijd was daar ook niet zo denderend namelijk. Dit was 'm weer en tot de volgende keer.

Ajuu,

Dirk Blom